Uwielbiam

trwonić czas

na życie.

Czuję dumę

z powieszonego prania

i głębokie zadowolenie

z obiadu

ugotowanego przez koleżankę.

Czuję moje ciało od wewnątrz

i przez szczelinę w umyśle

wlewają się

fale wdzięczności.

Kolejna podróż

odbywa się wgłąb ziemi

do trzewi

naszej wspólnej matki.

Poprzez zasłony gniewu i uwielbienia

zaczynam dostrzegać

jej nagość.

...

Nie dotykam,

pozwalam sobie ją poczuć od środka.

Dzisiejszy dzień ofiarowałam:

smutkowi

poczuciu małej wartości

herbacie z cytryną

podłodze w kuchni

i psu.

Tak działa prawo wolnej woli.

Można też wybrać inaczej.

szanuję twoją słabość i moją bezsilność

przyjmuję twoje milczenie i moją potrzebę krzyku

zgadzam się na twoją nieufność i na mój smutek, kiedy mi nie ufasz

brak twojej akceptacji w sprawach dla mnie ważnych jest trudny

- jakaż to wolność, gdy przestaje boleć!