Polecono mi ostatnio bardzo ciekawy artykuł o tym, jak naukowcy prowadzą badania nad powstawaniem przewlekłego bólu. Jest to taki rodzaj bólu, który np. może pozostać po dawno zaleczonych urazach i wiąże się z absurdalną wręcz nadwrażliwością na wszelkie bodźce, to znaczy że może boleć muśnięcie czy zmiana temperatury. Zwykłe leki nie działają w takich przypadkach, a z kolei dawki morfiny muszą być wciąż zwiększane, żeby utrzymać efekt przeciwbólowy, co prowadzi do uzależnienia. Naukowcy szukają więc innych leków. Nie będę tu streszczać artykułu, zainteresowanych odsyłam do grudniowego numeru „Świata Nauki”.
Podczas tej całej pouczającej lektury dręczyła mnie jedna myśl.
Te badania są prowadzone na zwierzętach. Ssaki odczuwają ból fizyczny tak samo jak ludzie. Pisano o szczurach. Jakie jeszcze zwierzęta są wykorzystywane w tych badaniach i w jaki konkretnie sposób to się odbywa? Jak straszne cierpienia muszą znosić te istoty? I dlaczego ANI SŁOWEM o tym nie wspomniano? Tak jakby było to:
a. tabu
b. niegodne uwagi
c. oczywiste, że dla ludzkiej korzyści można wyrządzić dowolną krzywdę każdej innej istocie
Skąd bierze się ból i czym jest pragnienie jego uśmierzenia? Gdzie przebiega granica między chęcią wygody a koniecznością? Kogo to wogóle interesuje? Dlaczego na ulotkach leków nie ma informacji, w jakich warunkach powstały? Jedno jest pewne – każdy czyn ma swoje wielowymiarowe skutki i ludzie - czyli my - zapłacimy za swoją ignorancję. Już płacimy: równolegle z postępem medycyny i coraz nowocześniejszymi lekami i sprzętem wzrasta liczba ludzi chorych na depresję. W miejscu fizycznego bólu pojawiają się cierpienia psychiczne, dużo trudniejsze do wychwycenia, opanowania, wyleczenia.
I nie usprawiedliwi nas fakt, że ja czy może jeszcze ktoś z Państwa nie popieramy takich testów, podpiszemy od czasu do czasu jakąś petycję czy weźmiemy nawet udział w demonstracji i będziemy się starali ograniczyć stosowanie leków na własny użytek. Oprócz indywidualnej karmy mamy jako ludzie karmę zbiorową. Odpowiedzialność za to co się dzieje spada na wszystkich. Właśnie w tej chwili te zwierzęta bardzo cierpią i nie ma nikogo, kto przyszedłby im z pomocą. I co?
…
Może wypadałoby przynajmniej wspomnieć o tych, których krzywdzimy, aby oddalić ból od nas samych. I może problem polega na tym, że wymagałoby to przyznania się do egoizmu, słabości i strachu. Szczur nie zrozumie słów „przykro mi, proszę o wybaczenie”. Ale każda skrucha zostaje gdzieś zapisana w ogólnym bilansie sumienia świata. Dlatego tak bardzo, bardzo PRZEPRASZAM.
I jeszcze odpowiedź na pytanie, dlaczego o tym piszę na stronie thai-massage.pl. Każda czynność jest pracą z energią, bardziej lub mniej świadomą. W masażu intencją jest dobro masowanej osoby, bez tego stałby się on serią mechanicznych ruchów. Technika i intencja działają na różnych poziomach, uzupełniając się. Szczere życzenie dobra jednej osobie nie może być oddzielone od troski o inne istoty. A troska łączy się także z niełatwą świadomością, że sprawiamy ból.
